حضانت فرزندان نامشروع (قانونی)

در جوامع مختلف، روابط انسانی پیچیدگی‌های خاص خود را دارد که گاهی منجر به تولد فرزندانی خارج از چارچوب قانونی ازدواج می‌شود. این وضعیت، سوالات حقوقی متعددی را در پی دارد، به ویژه در مورد حضانت فرزندان. قانون‌گذار ایرانی نیز در راستای حمایت از حقوق کودکان، برای این دسته از فرزندان که اصطلاحاً “فرزند نامشروع” یا “فرزند طبیعی” نامیده می‌شوند، احکامی را پیش‌بینی کرده است. هدف از این مقاله، تبیین جامع و دقیق جنبه‌های قانونی حضانت این فرزندان است تا ابهامات موجود برطرف شده و مسیر قانونی پیش روی افراد روشن گردد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که صرف‌نظر از چگونگی شکل‌گیری رابطه والدین، حقوق اساسی و مصلحت عالیه کودک باید همواره در اولویت قرار گیرد.

۱. مفهوم فرزند نامشروع در قانون ایران

در حقوق ایران، فرزند نامشروع به فرزندی اطلاق می‌شود که از رابطه زناشویی شرعی یا قانونی بین والدین متولد نشده باشد. باید توجه داشت که این اصطلاح، صرفاً ناظر بر نوع رابطه والدین است و هیچ‌گونه خللی به کرامت و جایگاه انسانی کودک وارد نمی‌سازد. قانون‌گذار، با در نظر گرفتن مصلحت طفل، تدابیری برای حمایت از حقوق این فرزندان اندیشیده است.

تعریف و تمایز با فرزند حلال‌زاده

فرزند حلال‌زاده، ثمره ازدواج رسمی و قانونی است، در حالی که فرزند نامشروع (یا طبیعی) حاصل رابطه‌ای است که از نظر شرعی یا قانونی، ازدواج محسوب نمی‌شود. این تمایز حقوقی، در برخی از ابعاد نظیر وراثت و ولایت قهری، تفاوت‌هایی ایجاد می‌کند که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت. با این حال، در بحث حضانت، رویکرد قانون‌گذار بیشتر بر مبنای مصلحت کودک است.

اثبات نسب و اهمیت آن

پیش‌شرط هرگونه اقدام حقوقی برای فرزندان نامشروع، اثبات نسب است. یعنی باید رابطه پدر یا مادری بیولوژیک با طفل به اثبات برسد. این اثبات می‌تواند از طریق دلایل مختلفی نظیر اقرار صریح والدین، شهادت شهود، تحقیقات محلی و در نهایت، مهم‌ترین و قاطع‌ترین دلیل، آزمایش DNA صورت گیرد. اثبات نسب، پایه‌های حقوقی لازم برای مطالباتی چون حضانت، نفقه و حق ملاقات را فراهم می‌کند.

۲. اصول کلی حضانت فرزندان

حضانت به معنای نگهداری، تربیت و مواظبت از فرزند است که شامل تمامی ابعاد جسمی، روحی و تربیتی کودک می‌شود. این حق و تکلیف، از مهم‌ترین موضوعات در دعاوی خانوادگی است.

هدف و مصلحت طفل

مهم‌ترین اصلی که در تمامی تصمیم‌گیری‌های مربوط به حضانت، چه برای فرزندان مشروع و چه نامشروع، در نظر گرفته می‌شود، مصلحت عالیه طفل است. دادگاه با بررسی شرایط روحی، جسمی، تربیتی و رفاهی کودک، تصمیمی اتخاذ می‌کند که بهترین آینده را برای او تضمین نماید. این اصل، فراتر از خواست و اراده والدین قرار می‌گیرد.

تفاوت حضانت و ولایت قهری

درک تفاوت این دو مفهوم حیاتی است:

  • حضانت: حق و تکلیف نگهداری و تربیت بدنی و اخلاقی کودک است که تا سن معینی (معمولاً ۷ سال با مادر، پس از آن با نظر دادگاه) بر عهده والدین یا یکی از آن‌ها قرار می‌گیرد.
  • ولایت قهری: حق اداره امور مالی و نمایندگی قانونی کودک است که از بدو تولد به طور قهری (قانونی) بر عهده پدر و جد پدری (به ترتیب) می‌باشد. در مورد فرزندان نامشروع، پدر بیولوژیک دارای ولایت قهری نیست و امور مالی طفل تحت نظارت قیم یا دادستان خواهد بود مگر اینکه با حکم دادگاه به رسمیت شناخته شود و این ولایت به وی اعطا گردد.

۳. شرایط حضانت فرزندان نامشروع

قانون‌گذار ایرانی در مورد حضانت فرزندان نامشروع، رویکردی حمایتی دارد و با وجود تفاوت‌ها در برخی جنبه‌ها، تلاش می‌کند تا حقوق اساسی کودک را حفظ کند.

حضانت با مادر: اولویت و شرایط

در مورد حضانت فرزند نامشروع، مادر از اولویت بالایی برخوردار است. در واقع، تا زمانی که نسبت مادری طفل به اثبات نرسیده، بحث حضانت مطرح نیست. پس از اثبات مادری، مادر به دلیل وضعیت بیولوژیکی و عاطفی، مسئول اصلی حضانت تلقی می‌شود. این حضانت تا سن ۷ سالگی، حق و تکلیف مادر است، مگر اینکه صلاحیت مادر توسط دادگاه رد شود (مثلاً به دلیل اعتیاد، سوء رفتار، یا بیماری روانی که سلامت طفل را به خطر اندازد). پس از ۷ سالگی نیز، اگرچه دادگاه با توجه به مصلحت طفل تصمیم می‌گیرد، اما اغلب مادر در اولویت باقی می‌ماند.

نقش پدر بیولوژیک در حضانت و اثبات پدری

نقش پدر بیولوژیک (پدر طبیعی) در حضانت فرزند نامشروع پیچیده‌تر است. همانطور که گفته شد، برای پدر، اولین و مهم‌ترین گام اثبات نسب پدری است. بدون اثبات این نسبت، او هیچ‌گونه حق یا تکلیفی (از جمله حضانت) نسبت به فرزند نخواهد داشت. پس از اثبات پدری، پدر موظف به پرداخت نفقه می‌شود و می‌تواند حق ملاقات با فرزند خود را مطالبه کند. اما در خصوص حضانت، برخلاف فرزندان مشروع که پس از ۷ سالگی پدر اولویت می‌یابد، در مورد فرزندان نامشروع، حضانت تنها با حکم دادگاه و به شرط اثبات مصلحت عالیه طفل به پدر واگذار می‌شود. دادگاه تمام جوانب را بررسی کرده و در صورتی که تشخیص دهد زندگی با پدر به نفع کودک است، ممکن است حضانت را به او بسپارد.

حقوق ملاقات و نفقه

حتی اگر حضانت به یکی از والدین واگذار شود، دیگری حق ملاقات با فرزند را خواهد داشت، مگر در موارد استثنایی که ملاقات به ضرر کودک تشخیص داده شود. تعیین زمان و مکان ملاقات با توافق والدین یا حکم دادگاه انجام می‌گیرد. همچنین، پس از اثبات نسب، پدر بیولوژیک موظف به پرداخت نفقه فرزند است. نفقه شامل تمامی هزینه‌های زندگی از جمله خوراک، پوشاک، مسکن، تحصیل، درمان و سایر نیازهای متعارف کودک می‌شود. این تکلیف مالی، فارغ از موضوع حضانت، بر عهده پدر قرار می‌گیرد.

۴. مراحل قانونی درخواست حضانت

درخواست حضانت فرزند نامشروع، مستلزم طی کردن مراحل حقوقی خاصی است که آگاهی از آن‌ها برای والدین ضروری است.

اثبات رابطه ابوت یا امومت (پدری یا مادری)

همانطور که قبلاً اشاره شد، اولین و حیاتی‌ترین گام، اثبات نسبت است. بدون این مرحله، هیچ دادگاهی به درخواست حضانت رسیدگی نخواهد کرد. این کار معمولاً از طریق ارائه دادخواست “اثبات نسب” به دادگاه خانواده صورت می‌گیرد. مدارک لازم می‌تواند شامل: شناسنامه مادر، گواهی ولادت، نتیجه آزمایش DNA (در صورت لزوم و درخواست دادگاه)، اقرارنامه، شهادت شهود و سایر امارات و قرائن باشد.

اینفوگرافیک: مراحل کلیدی اثبات نسب و حضانت

📄

۱. طرح دادخواست اثبات نسب

(اولین گام: اثبات رابطه بیولوژیک والدین با طفل در دادگاه خانواده)

🔬

۲. ارائه مستندات و آزمایش DNA

(مدارک شناسایی، گواهی ولادت، نتیجه آزمایش ژنتیک)

⚖️

۳. صدور حکم اثبات نسب

(تایید قانونی رابطه پدر و فرزندی یا مادر و فرزندی)

👨‍👩‍👧‍👦

۴. درخواست حضانت یا نفقه

(پس از اثبات نسب، مطالبه حقوق حضانت، ملاقات، و نفقه)

دادگاه صالح و مدارک مورد نیاز

دادگاه صالح برای رسیدگی به دعاوی حضانت و اثبات نسب، دادگاه خانواده است. مدارک عمومی مورد نیاز برای ثبت دادخواست حضانت (پس از اثبات نسب) عبارتند از:

  • تصویر مصدق شناسنامه خواهان و خوانده
  • تصویر مصدق شناسنامه فرزند
  • حکم اثبات نسب (در صورتی که قبلاً صادر شده باشد)
  • دلایل و مستندات مربوط به مصلحت طفل (مثلاً گزارش مددکاری اجتماعی، شهادت شهود)

توصیه می‌شود قبل از هر اقدام، با یک وکیل متخصص مشورت کنید تا از کامل بودن مدارک و صحت رویه قضایی اطمینان حاصل کنید.

چالش‌ها و نکات حقوقی

رسیدگی به پرونده‌های فرزندان نامشروع، به دلیل حساسیت‌های اجتماعی و پیچیدگی‌های حقوقی، چالش‌های خاص خود را دارد:

  • فقدان ولایت قهری: همانطور که ذکر شد، پدر بیولوژیک در ابتدا فاقد ولایت قهری است که این موضوع در اداره امور مالی و قانونی کودک تفاوت‌هایی ایجاد می‌کند و ممکن است نیاز به تعیین قیم داشته باشد.
  • نگرش جامعه: متاسفانه، نگاه جامعه گاهی می‌تواند برای کودک و والدین چالش‌برانگیز باشد. دادگاه‌ها در تلاشند تا با در نظر گرفتن این مسائل، بهترین شرایط را برای کودک فراهم آورند.
  • حساسیت اثبات نسب: جمع‌آوری ادله کافی و قانع‌کننده برای اثبات نسب، نیازمند دقت و تخصص حقوقی است.

موسسه حقوقی حضانت فرزند با تخصص در این زمینه، می‌تواند راهنمایی‌ها و مشاوره‌های لازم را ارائه دهد. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به صفحه وبلاگ ما مراجعه کنید.

۵. تفاوت‌های حقوقی فرزندان نامشروع و مشروع

با وجود آنکه در حوزه حضانت، قانون‌گذار سعی در یکسان‌سازی حقوق کودکان دارد، اما در برخی جنبه‌های حقوقی، تفاوت‌هایی میان فرزندان مشروع و نامشروع وجود دارد که دانستن آن‌ها ضروری است.

موضوع وضعیت حقوقی فرزند نامشروع
ولایت قهری پدر بیولوژیک فاقد ولایت قهری است؛ در صورت نیاز، برای طفل قیم تعیین می‌شود.
ارث بری از پدر بیولوژیک ارث نمی‌برد، مگر به صورت وصیت (تا ثلث اموال). از مادر ارث می‌برد.
نام خانوادگی معمولاً نام خانوادگی مادر یا نام خانوادگی انتخابی با حکم دادگاه. امکان انتساب به پدر با شرایط خاص.
نفقه و حمایت مالی پس از اثبات نسب، پدر بیولوژیک موظف به پرداخت نفقه است.
حق حضانت اولویت با مادر، پدر بیولوژیک پس از اثبات نسب و به شرط مصلحت طفل می‌تواند درخواست کند.

در وراثت

مهم‌ترین تفاوت، در مبحث وراثت است. فرزند نامشروع از پدر بیولوژیک خود ارث نمی‌برد. این به معنای عدم وجود توارث قهری است. با این حال، پدر می‌تواند تا یک سوم اموال خود را به واسطه وصیت به فرزند خود ببخشد. از سوی دیگر، فرزند نامشروع از مادر خود به طور کامل ارث می‌برد و بالعکس، مادر نیز از فرزند خود ارث می‌برد.

در نام خانوادگی

نام خانوادگی فرزند نامشروع، معمولاً نام خانوادگی مادر است. اما در صورت اثبات نسب پدری و با طی مراحل قانونی و کسب رضایت پدر و حکم دادگاه، امکان انتساب نام خانوادگی پدر به فرزند نیز وجود دارد که این امر نیازمند طی تشریفات خاص و موافقت اداره ثبت احوال است.

سایر حقوق مدنی

در سایر حقوق مدنی مانند دریافت شناسنامه، حق تحصیل، حق درمان و تابعیت، فرزند نامشروع با فرزند مشروع تفاوت چندانی ندارد و از حقوق کامل یک شهروند ایرانی برخوردار است. چالش اصلی عمدتاً در بحث ولایت قهری پدر و وراثت از جانب اوست.

۶. مسئولیت‌های والدین بیولوژیک

صرف‌نظر از نوع رابطه والدین، مسئولیت‌های اخلاقی و قانونی در قبال فرزند، امری انکارناپذیر است.

تامین نفقه و مخارج

پس از اثبات نسب، پدر بیولوژیک موظف به پرداخت نفقه فرزند خود است. این تکلیف، یک مسئولیت مالی جدی است که دادگاه می‌تواند در صورت عدم پرداخت، حکم به توقیف اموال یا حتی حبس پدر صادر کند. مادر نیز در صورت عدم توانایی مالی پدر یا در مواردی که حضانت بر عهده اوست و قادر به تامین مخارج است، مسئولیت‌هایی در این زمینه خواهد داشت.

حقوق و تکالیف متقابل

حتی اگر حضانت به یکی از والدین سپرده شود، دیگری نیز دارای حقوق و تکالیفی است. حق ملاقات از جمله حقوقی است که هیچ‌کدام از والدین نمی‌توانند از دیگری سلب کنند، مگر به حکم دادگاه و با دلایل متقن. همچنین، هر دو والد باید در راستای تربیت صحیح، فراهم آوردن محیطی امن و سالم و حمایت عاطفی از کودک بکوشند. این مسئولیت‌ها، در راستای مصلحت عالیه طفل تعریف می‌شوند.

۷. سوالات متداول در مورد حضانت فرزند نامشروع

آیا حضانت فرزند نامشروع همیشه با مادر است؟

پاسخ: در ابتدا و تا ۷ سالگی، اولویت حضانت با مادر است، مگر اینکه عدم صلاحیت وی به اثبات برسد. پس از ۷ سالگی نیز، دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت طفل تصمیم می‌گیرد، اما اغلب مادر همچنان در اولویت باقی می‌ماند.

آیا پدر بیولوژیک می‌تواند حضانت فرزند نامشروع را بگیرد؟

پاسخ: بله، اما ابتدا باید نسبت پدری او به صورت قانونی اثبات شود. پس از اثبات نسب و در صورتی که دادگاه تشخیص دهد حضانت توسط پدر به مصلحت عالیه طفل است، می‌تواند حضانت را به او واگذار کند. این امر در مورد فرزندان نامشروع پیچیده‌تر از فرزندان مشروع است.

آیا به فرزند نامشروع نفقه تعلق می‌گیرد؟

پاسخ: بله، پس از اثبات قانونی نسب پدری، پدر بیولوژیک موظف به پرداخت نفقه فرزند نامشروع خود است. این تکلیف مالی اجباری بوده و قابل پیگیری قانونی است.

آیا فرزند نامشروع از پدر بیولوژیک خود ارث می‌برد؟

پاسخ: خیر، طبق قانون مدنی ایران، فرزند نامشروع از پدر بیولوژیک خود ارث نمی‌برد. اما پدر می‌تواند تا یک سوم اموال خود را به موجب وصیت به او ببخشد. از مادر خود به طور کامل ارث می‌برد.

برای اثبات نسب چه مدارکی لازم است؟

پاسخ: مدارکی مانند شناسنامه مادر، گواهی ولادت، اقرارنامه (در صورت وجود)، شهادت شهود، و مهم‌تر از همه، نتیجه آزمایش DNA (در صورت درخواست دادگاه) برای اثبات نسب ضروری است.

۸. چرا انتخاب وکیل متخصص ضروری است؟

پرونده‌های مربوط به حضانت فرزندان نامشروع، به دلیل پیچیدگی‌های قانونی، حساسیت‌های اجتماعی و لزوم اثبات نسب، نیاز به دانش و تجربه حقوقی ویژه‌ای دارند. یک وکیل متخصص در امور خانواده و حضانت می‌تواند:

  • شما را در جمع‌آوری مدارک لازم برای اثبات نسب راهنمایی کند.
  • مراحل قانونی را با دقت و سرعت بیشتری پیش ببرد.
  • از حقوق شما و مهم‌تر از آن، از مصلحت فرزندتان به بهترین شکل دفاع کند.
  • در مواجهه با چالش‌های احتمالی، راهکارهای حقوقی مناسبی ارائه دهد.

اطمینان از رعایت تمامی جوانب حقوقی و اخلاقی در چنین پرونده‌هایی، تنها با حضور یک متخصص باتجربه امکان‌پذیر است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد خدمات ما، می‌توانید از صفحه درباره ما بازدید کنید.

۹. ارتباط با موسسه حقوقی حضانت فرزند

اگر در خصوص حضانت فرزندان نامشروع یا هرگونه مسائل مرتبط با حضانت و حقوق خانواده نیاز به مشاوره حقوقی تخصصی دارید، موسسه حقوقی حضانت فرزند آماده ارائه خدمات به شماست.

📞
شماره تماس و مشاوره حقوقی:
09100911179
📍
آدرس:
اتوبان باقری، فرجام غربی، بعد از عبادی، ساختمان کهکشان، پلاک 401، واحد 8، طبقه دوم

(جلسه حضوری فقط با هماهنگی قبلی)

جهت تماس مستقیم و رزرو نوبت مشاوره، به صفحه تماس با ما مراجعه فرمایید.

بازگشت به صفحه اصلی

/* Responsive Styles */
@media (max-width: 768px) {
h1 {
font-size: 2em !important;
margin-bottom: 30px !important;
}
h2 {
font-size: 1.6em !important;
margin-top: 40px !important;
}
h3 {
font-size: 1.3em !important;
margin-top: 25px !important;
}
p, li, table, div {
font-size: 0.95em !important;
line-height: 1.7 !important;
}
.wp-block-group > div { /* Adjusting infographic items for smaller screens */
flex-direction: column;
gap: 15px;
}
.wp-block-group > div > div {
flex: 1 1 100% !important;
padding: 15px !important;
}
table {
font-size: 0.9em !important;
}
th, td {
padding: 10px !important;
}
.wp-block-button__link {
padding: 10px 20px !important;
font-size: 1em !important;
}
.wp-block-group p, .wp-block-group strong, .wp-block-group a {
font-size: 1em !important; /* Adjust font size for contact info block */
}
.wp-block-group span {
font-size: 1.2em !important;
}
}

@media (max-width: 480px) {
h1 {
font-size: 1.8em !important;
}
h2 {
font-size: 1.4em !important;
}
h3 {
font-size: 1.2em !important;
}
.wp-block-group p, .wp-block-group strong, .wp-block-group a {
font-size: 0.9em !important; /* Smaller font for contact info */
}
.wp-block-group span {
font-size: 1em !important;
}
}

/* Base styles for block editor to ensure consistent rendering */
/* These styles are applied inline for maximum compatibility, but adding them here for clarity of intent */

/* General font and direction */
body {
font-family: ‘Vazirmatn’, sans-serif;
direction: rtl;
text-align: right;
color: #333;
line-height: 1.8;
}

/* Heading styles */
h1 {
font-size: 2.8em;
font-weight: 800;
color: #1a2a47;
text-align: center;
margin-bottom: 40px;
padding-bottom: 15px;
border-bottom: 3px solid #f0b03b;
line-height: 1.3;
}

h2 {
font-size: 2em;
font-weight: 700;
color: #1a2a47;
margin-top: 50px;
margin-bottom: 25px;
padding-bottom: 10px;
border-bottom: 2px solid #e0e0e0;
}

h3 {
font-size: 1.5em;
font-weight: 600;
color: #476a8d;
margin-top: 30px;
margin-bottom: 15px;
}

/* Paragraph and list styles */
p {
margin-bottom: 20px;
font-size: 1.05em;
}

ul {
list-style-type: none;
padding: 0;
margin-right: 20px;
}

li {
margin-bottom: 10px;
position: relative;
}

li::before {
content: “•”;
color: #f0b03b;
font-size: 1.2em;
position: absolute;
right: -20px;
top: 0;
}

/* Link styles */
a {
color: #6b9ac4;
text-decoration: none;
transition: color 0.3s ease;
}

a:hover {
color: #f0b03b;
}

/* Strong/bold text */
strong {
color: #f0b03b;
}

/* Table of Contents specific styles */
.toc-container {
background-color: #eef4f9;
padding: 25px;
border-radius: 8px;
margin-bottom: 40px;
border-right: 5px solid #6b9ac4;
box-shadow: 0 2px 10px rgba(0,0,0,0.03);
}

.toc-container h2 {
color: #1a2a47;
margin-top: 0;
margin-bottom: 20px;
border-bottom: none;
padding-bottom: 0;
}

.toc-container ul li a {
color: #476a8d;
font-weight: 500;
}

.toc-container ul li a:hover {
color: #f0b03b;
}

/* Infographic specific styles */
.infographic-container {
background-color: #f9fdf2;
border: 1px solid #d4edda;
border-radius: 8px;
padding: 25px;
margin-bottom: 40px;
box-shadow: 0 2px 8px rgba(0,0,0,0.05);
text-align: center;
}

.infographic-container h3 {
color: #4c8c4a;
margin-top: 0;
margin-bottom: 20px;
}

.infographic-grid {
display: flex;
flex-wrap: wrap;
justify-content: center;
gap: 20px;
}

.infographic-item {
flex: 1 1 280px;
background-color: #ffffff;
border: 2px solid #6b9ac4;
border-radius: 10px;
padding: 20px;
box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.08);
display: flex;
flex-direction: column;
align-items: center;
text-align: center;
}

.infographic-item span {
font-size: 2.5em;
color: #f0b03b;
margin-bottom: 10px;
}

.infographic-item p {
font-size: 1.1em;
font-weight: 600;
color: #1a2a47;
margin-bottom: 10px;
}

.infographic-item p:last-child {
font-size: 0.95em;
color: #555;
}

/* Table styles */
table {
width: 100%;
border-collapse: collapse;
min-width: 600px;
background-color: #ffffff;
border: 1px solid #e0e0e0;
border-radius: 8px;
box-shadow: 0 4px 15px rgba(0,0,0,0.05);
margin-bottom: 40px;
overflow-x: auto; /* For responsive tables */
}

thead tr {
background-color: #1a2a47;
color: #ffffff;
}

th {
padding: 15px;
border: 1px solid #334a6d;
text-align: center;
font-size: 1.15em;
font-weight: 700;
}

th:first-child {
border-top-left-radius: 8px;
}

th:last-child {
border-top-right-radius: 8px;
}

td {
padding: 12px;
border: 1px solid #e0e0e0;
text-align: right;
font-weight: 500;
color: #333;
}

tbody tr:nth-child(even) {
background-color: #f8f8f8;
}

td strong {
color: #476a8d;
}

/* FAQ section */
.faq-container {
background-color: #f7faff;
padding: 25px;
border-radius: 8px;
margin-bottom: 40px;
border-left: 5px solid #6b9ac4;
box-shadow: 0 2px 10px rgba(0,0,0,0.03);
}

.faq-container h3 {
color: #476a8d;
margin-top: 0;
margin-bottom: 20px;
}

.faq-container p {
margin-bottom: 15px;
}

/* Contact block */
.contact-block {
background-color: #f0f8ff;
padding: 30px;
border-radius: 10px;
margin-top: 40px;
text-align: center;
border: 2px solid #6b9ac4;
box-shadow: 0 6px 20px rgba(0,0,0,0.08);
}

.contact-block p {
font-size: 1.2em;
font-weight: 500;
color: #1a2a47;
margin-bottom: 20px;
}

.contact-block strong {
color: #1a2a47;
}

.contact-block a {
color: #6b9ac4;
font-weight: 700;
font-size: 1.6em;
}

.contact-block .address {
font-size: 1.1em;
color: #333;
}

.contact-block .note {
font-size: 1em;
color: #666;
font-style: italic;
}

.contact-block .main-page-link {
display: inline-block;
background-color: #f0b03b;
color: #1a2a47;
padding: 12px 25px;
border-radius: 6px;
text-decoration: none;
font-weight: 700;
font-size: 1.1em;
margin-top: 30px;
transition: background-color 0.3s ease, transform 0.3s ease;
box-shadow: 0 4px 10px rgba(240, 176, 59, 0.3);
}

.contact-block .main-page-link:hover {
background-color: #e0a02a;
transform: translateY(-2px);
}

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *